Het geweten van de paashaas

door: Casper Burgering

Chocolade is een populair en geliefd product. De verkoop van chocolade gedijt vooral extra goed bij jaarlijkse feestelijkheden. Zo neemt bij Sinterklaas, Kerstmis, Valentijnsdag en natuurlijk Pasen de chocoladeconsumptie altijd toe. De vraag is echter of de Sint, de Kerstman, Cupido of de paashaas wel bewust inkoopt. De paashaas is nu aan zet.

Lam met Pasen

Rondom Pasen eten we altijd veel paaseieren, vooral die van chocolade zijn populair. Niemand weet echter precies waar alle paastradities vandaan komen. Er doen verschillende theorieën de ronde.
Een hardgekookte ei als een symbool voor de tombe van Christus, het ei als symbool van de lente en een nieuw begin, een heidense godin Eastra als een wild springende haas of het verstoppen van eieren in de akkers voor vruchtbare gronden. En we eten meer lamsvlees tijdens Pasen, omdat in vroeger tijden lammeren als offers werden gebracht om de schuld (de zonde) te betalen.

Paashaas is goedkoop uit

Het grootste probleem waar de cacaomarkt momenteel mee kampt is dat de chocolade die wij en masse kopen relatief goedkoop is. Ook de directeur van de International Cocoa Organization (ICCO) maakt zich hier steeds meer zorgen over. Volgens hem wordt voor de cacaobonen – en dus uiteindelijk ook de chocoladeproducten – te weinig betaald om er een economisch duurzame sector van te maken.

Het is alom bekend dat cacaoboeren in Afrika worstelen met armoede. Er zijn schattingen dat zij ongeveer USD 1 per dag verdienen met hun cacaoproductie. Een schijntje. Om te overleven willen zij hun productie maximaliseren. Het werkt ontbossing en kinderarbeid in de hand. Alleen een hoger inkomen en dus een hogere prijs voor cacaobonen kan het tij keren.

COPEC

De directeur van het ICCO suggereerde dat het vormen van een kartel een oplossingsrichting zou kunnen zijn. Want de twee belangrijkste landen – Ivoorkust en Ghana – die samen 60-70% van alle cacaobonen produceren hebben verrassend weinig marktmacht en amper prijskracht ten opzichte van de grote chocoladeproducenten.

Een kartel geeft in theorie meer grip op productie, voorraden en prijs. Het probleem is echter dat het stellen van productielimieten een stuk lastiger is bij een cacaoboom. Bovendien is er weinig draagvlak bij cacaoproducenten buiten Ivoorkust en Ghana. En niet onverwacht stuit het op veel verzet bij de chocoladeproducenten, die kampen met vraaguitval tijdens de Covid-19-crisis. Dan worden hogere inkoopkosten niet met open armen ontvangen. Dit is dus vooralsnog niet de meest duurzame oplossing.

De paashaas weet als geen ander waar het Paasfeest om draait. Het is een tijd voor bezinning. Maar dit keer graag breder dan alleen in religieuze zin; ook over de overlevingsdrang waar de cacaoboeren in Afrika bijna dagelijks mee te maken hebben. Echte chocoladeliefhebbers weten dat ze kunnen helpen door vooral duurzame chocolade te kopen. Dan is een eerlijke prijs voor chocolade en een hoger inkomen voor de boeren iets meer gegarandeerd.

Deze column heeft op 8 maart in de Financiele Telegraaf gestaan onder de titel ‘het geweten van de paashaas