Piekeren tijdens de kerst

door: Casper Burgering

Vorig jaar rond deze tijd schreef ik een column over de eerste groene scheuten van optimisme die het jaar 2020 kleur zouden gaan geven. Het heeft niet zo mogen zijn. Niemand kon toen voorzien dat 2020 het jaar zou worden met een diepe wereldwijde gezondheidscrisis door covid en een historisch zware recessie.

2020

Het was een jaar in de anderhalvemetersamenleving en weinig optimisme. Het eenzaamheidsvirus sloeg genadeloos toe en noodgedwongen moesten we soms in zelfquarantaine. We bleven echter creatief met nieuwe fenomenen zoals de blokjesverjaardagen en lockdownfeestjes.

In de relationele sfeer werd alles anders. We kregen hoestschaamte en gingen we over tot het dragen van kuchschermen of mondkapjes. En oma kwam er maar bekaaid af met een raambezoek. Het nieuwe gedoe maakte ons coronamoe. Zeker toen allerlei covidioten en viruswappies de maatregelen gingen negeren of met alternatieve waarheden op de proppen kwamen.

Wat het jaar 2020 ook duidelijk heeft gemaakt is dat niets in beton gegoten is. In de eerste paar weken van het jaar leek het alsof de betrekkingen tussen de VS en China de 2020-economische agenda zouden gaan dicteren. Want ondanks de getekende handelsovereenkomst bleef het scepticisme over de deal groot. Het zou zomaar weer kunnen ontaarden in een nieuwe fittie. President Trump noemde de handelsdeal begin 2020 nog ‘een groot en prachtig monster’, niet wetende dat Covid-19 tot een veel groter monster zou uitgroeien.

2021

Het verhaal in 2021 zal gaan over het herstel van de Covid-19 pandemie en het succes van de verschillende vaccins. Het is een prettige gedachte om de testsamenleving los te kunnen laten en verlost te zijn van de jojolockdowns. Zodra de vaccins op grotere schaal in het eerste halfjaar kunnen worden toegediend, dan is dat het startschot voor sterker economisch herstel en wat meer normalisering. Dit zal het beleggersmoraal goed doen.

Ook kunnen we komend jaar niet om China heen. Het economisch herstel in China is bewonderingswaardig en wordt steeds breder gedragen. Het trekt in ieder geval de mondiale economie uit de modder. China’s succes in het beheersen van de pandemie draagt ook komend jaar bij aan het vertrouwensherstel.

Ik schat president-elect Biden niet in als een boomer. Ja, hij is van (ver)gevorderde leeftijd, maar ik vind zijn opvattingen niet van de oude stempel. Toegegeven, veel van zijn beleid is natuurlijk nog onbekend. Maar het lijkt erop dat het klimaat gaat profiteren. Onder de nieuwe president Biden zal de VS zich opnieuw committeren aan het Klimaatakkoord van Parijs. Het brengt misschien wat meer vertrouwen voor de klimaatwanhoper. De elektrificatie van de economie, soms ook wel gekscherend ‘stekkergekte’ genoemd, kan in ieder geval verder doorgroeien.

De vaccins, China en Biden vallen onder de verwachtingen met schijnzekerheid. Ze geven kleur aan diverse economische scenario’s. Het geldt bijvoorbeeld ook voor de trend in valuta en het beleid van centrale banken. De invloed van de hoogst onwaarschijnlijke gebeurtenissen gaan echter het verschil maken in 2021. Ik ga dus hier de ‘eerste groene scheuten van optimisme’ niet herhalen. Want ongetwijfeld brengt ook 2021 weer de nodige verrassingen.

Deze column heeft op 21 december in de Financiele Telegraaf gestaan onder de titel ‘Piekeren tijdens de feestdagen