Hogere dynamiek in suikerprijs

door: Casper Burgering

De vooruitzichten voor de suikermarkt waren begin dit jaar solide. Voor het seizoen 2019/20 werd nog uitgegaan van een mondiaal tekort. Ook in het seizoen 2020/21 zou het tekort aanhouden. Er was enig optimisme onder beleggers te bespeuren en de suikerprijs steeg. Covid-19 heeft echter – zoals in zoveel grondstofmarkten – dit beeld compleet veranderd. Het brengt een bittere nasmaak voor de doorgaans zo zoete suikermarkt.

Diepte- en hoogtepunten in de suikerprijs

Over de afgelopen drie jaar bewoog de suikerprijs in een bandbreedte van grofweg 9 en 15 dollarcent per pond. Dit is relatief laag als je bedenkt dat de suikerprijs bijna 33 dollarcent per pond bereikte in 2011 en hoog ten opzichte van het prijsniveau in 2019. Na de eerste Covid-19 klap bereikte de suikerprijs eind april een dieptepunt van 9,38 dollarcent per pond. Daarna keerde de dynamiek weer een beetje terug in de suikermarkt. De prijs herstelde met bijna 45% tot en met vorige week. En met deze recente rally in de suikerprijs lijkt het erop dat die bovenste bandbreedte van 15 dollarcent per pond binnenkort geslecht gaat worden. Maar de kans op een vroege doorbraak neemt echter snel af.

Vraaguit- en verval

De ‘Sugar Market Observatory’ van de Europese Commissie (EC) kwam op 29 oktober met een nieuwe update. Door Covid-19 is de mondiale consumptie van suiker gedaald met zo’n 2,7 miljoen ton. Dit is ongeveer 2% van de totale consumptie. De vraaguitval zorgde voor prijsdruk. Het suikertekort waar aanvankelijk van was uitgegaan, verdampte daarmee vrijwel geheel. Het bleek een reality check voor de markt.

Wispelturige speculanten

Dit jaar raakten beleggers hypernerveus van suiker. Op meerdere momenten in het jaar liepen de zogenoemde ‘long’-posities van speculanten in de suikermarkt op. Concreet betekent een ‘long’-positie dat de speculanten uitgaan van een verdere stijging suikerprijs. In de afgelopen weken bereikte die posities zelfs recordhoogtes. Maar zodra de term ‘recordhoogtes’ valt, dan is het vaak oppassen geblazen. De kans is dan namelijk groot dat diezelfde speculanten eieren voor hun geld kiezen en de posities van de hand doen. De prijsdruk neemt dan toe.

Onvoorspelbaar overheidsbeleid

India – na Brazilië de grootste producent volgens de International Sugar Association (ISO) – heeft hier een sleutelrol. De Indiase overheid ziet liever meer suikerriet richting de ethanolindustrie gaan en minder naar de suikermarkt. Het is daardoor nog maar de vraag of de huidige exportsubsidie op suiker verlengd gaat worden. De vaagheid van de overheid hierin houdt de gemoederen flink bezig. Bij een afname van de exportsubsidie gaat de suikerprijs stijgen. Er komt dan namelijk minder suiker beschikbaar op internationale markten. En de kans op een afname van de exportsubsidie is momenteel het hoogst.

De dynamiek in de suikermarkt is dus op dit moment hoog. Per saldo blijft daarmee onzekerheid en sterkere prijsvolatiliteit de markt dicteren. En dit maakt het verhaal over de suikermarkt niet heel veel mooier voor de laatste paar weken van het jaar.

Deze column heeft op 9 november in de Financiele Telegraaf gestaan onder de titel: ‘bittere nasmaak voor suikerhandelaren