LME week: onrust en optimisme in metaalmarkten

door: Casper Burgering

Afgelopen week was het de week van de London Metal Exchange, ofwel de LME week. Een jaarlijkse terugkerende week voor iedereen die affiniteit heeft met industriële metaalmarkten. Van handelaren tot analisten, van inkopers tot financiers. Ze kwamen online samen om standpunten uit te wisselen, te netwerken en deals te sluiten.

Vier dagen lang in een virtuele wereld, ik raad het niemand aan. Maar het leverde wel mooie inzichten op voor de toekomst van metaalmarkten. Ik noem er hier drie: de invloed van COVID-19, de energietransitie en China’s vijfjarenplan.

COVID-19

De monetaire verruiming van centrale banken en de aangekondigde economische stimuleringspakketten door overheden hebben een stevige basis gelegd voor het vertrouwen.

Maar dit betekent niet dat de kou uit de lucht is voor metaalmarkten. Beleggers negeren het fundamentele vraag- en aanbodverhaal grotendeels. En dit verhaal is niet best. Het overaanbod in veel markten, de hoge voorraden, de nog zwakke eindvraag naar metalen en de marginale aanbodreactie geven niet veel aanleiding voor optimisme. Herstel na een diep dal is voor nu de focus van veel beleggers, maar uiteindelijk krijgen deze fundamentele krachten grip op de prijsvorming.

Energietransitie en metaalmarkten

Veel grondstoffen blijven van belang om de duurzame doelstellingen te halen. Denk alleen al aan de hoeveelheid industriële metalen die nodig zijn om de koolstofarme-technologieën te ontwikkelen voor de energietransitie. Ook de groeiende wereldbevolking draagt bij aan meer vraag naar grondstoffen. Want huizen, energie, nieuwe duurzame consumptiegoederen en voedingsmiddelen blijven nodig om in de behoefte te voorzien. Het lijkt erop dat de energietransitie een sterkere impuls gaat krijgen. In een post-COVID-19 wereld is het echter de vraag of de beschikbare capaciteit in metaalmarkten deze ambities kan waarmaken. Dit wordt een pittige uitdaging.

Vijfjarenplan

Wat kunnen we verwachten van het 14e vijfjarenplan van China? De inzet op duurzaamheid en technologische innovatie zorgt voor een impuls van infrastructurele projecten. Denk het 5G-netwerk, datacenters, EV oplaadnetwerk en het electriciteitsnetwerk. Een gouden ei voor de vraag naar metalen. Maar er staan ook hervormingen aan de aanbodzijde op de agenda, die een grens stellen aan de capaciteitsgroei in metaalmarkten. Allemaal in het teken naar een meer duurzame samenleving. Het betekent een sneller afscheid van groei door investeringen, om een economisch model op basis van groei door consumptie meer ruimte te geven. Het biedt in ieder geval kansen voor capaciteitsgroei buiten China.

Tuurlijk zijn er nog andere veenbranden. Zoals het matige economische herstel in de EU en de VS. En vorig jaar was bij de LME week de handelsoorlog tussen de VS en China nog ‘the talk of the town’. De invloed daarvan is naar de achtergrond geschoven. Als Biden president wordt, dan valt een normalisering van de verhoudingen te verwachten. Als Trump wordt herkozen, dan is de kans aanzienlijk dat we weer de loopgraven moeten induiken.

Deze column heeft op 26 oktober in de Financiele Telegraaf gestaan onder de titel: ‘drie trends voor de metaalmarkten’