Sterk staaltje stalen vernuft

door: Casper Burgering

Veel staalbedrijven zijn in het nauw gedreven. Vanuit verschillende flanken staan ze onder vuur en dat vraagt om soms drastische maatregelen. Want zodra de resultaten meer en meer in de verdrukking komen, moeten de bedrijven naar manieren zoeken om de prestaties te verbeteren. Dit kan op verschillende wijzen.

Maatregelen voor staalbedrijven

De meest voor de hand liggende manier is door meer te verkopen. Maar de marktomstandigheden zitten tegen. De handelsoorlog, overcapaciteit, zwakke staalvraag, relatief lage prijzen en dunne marges zetten de bedrijven onder druk. Het resultaat is lagere omzet en lagere winsten. In dit klimaat hebben de staalbedrijven die halffabricaten maken met meer toegevoegde waarde wat meer overlevingskansen. Dit geldt zeker in vergelijking met bedrijven die voornamelijk bulkproducten maken.

Meer verkopen is dus lastig. Een uitweg voor bedrijven is dan om op zoek te gaan naar efficiency en een meer effectieve bedrijfsvoering. Ofwel, de dingen juist te doen en de juiste dingen te doen. Het opschonen van de organisatie van binnenuit, met als ultiem doel om op kosten te besparen en overbodige capaciteit weg te snijden. Zo kan slimmer inkopen en betere samenwerking tussen de onderdelen binnen het bedrijf al flink helpen. Wat echter ook helpt is big data en ‘advanced analytics’. Dit klinkt soms nog vaag, maar goed uitgevoerd maakt dit het bedrijf een stuk efficiënter.

Samenwerken met andere staalbedrijven kan eveneens efficiencywinsten opleveren. Maar samenwerking realiseren gaat niet altijd van een leien dakje. Zo onderzochten bijvoorbeeld Tata Steel en ThyssenKrupp de mogelijkheid van een joint venture in Europa. Uiteindelijk stak de Europese Commissie (EC) daar in juni van dit jaar een stokje voor. Want de combinatie zou teveel marktmacht krijgen in Europa. En dat leidt tot hogere prijzen voor verschillende soorten staal. Maar juist meer samenwerking in de sector brengt vaak de capaciteit terug.

Overcapaciteit

Overcapaciteit is in de sector sinds 2001 een probleem. In Europa kan 23% van de productiecapaciteit worden bestempeld als overcapaciteit. Dit is zo’n 49 miljoen ton staal, waarvan natuurlijk niet alles onwenselijk is. Een positieve trend is dat sinds 2010 de totale overcapaciteit in Europa jaarlijks met zo’n 1% per jaar is afgenomen. China is deze weg pas ingeslagen in 2015, maar heeft meer indrukwekkende cijfers laten zien. In slechts drie jaar tijd is de capaciteit daar met 11% gedaald.

De saneringen in de capaciteit moeten doorgaan. Daarom is het dus hoog tijd voor meer consolidatie en rationalisatie in de mondiale staalsector. Want zodra partijen in de sector niet verder snijden in de bestaande capaciteit, blijft de staalsector alleen maar doormodderen.

Deze column heeft op 25 november 2019 in de Telegraaf gestaan on de titel ‘Saneren in de staalindustrie broodnodig