Uitzenders op weg naar digitaal impresariaat

door: Han Mesters

Kandidaat of inlener?

Enig opportunisme is uitzenders niet vreemd. Wie is nu het belangrijkste voor een uitzender? De kandidaat of de inlener (de klant van de uitzender)? Aan de ene kant is er in tijden van goede economische groei en tevens voldoende beschikbaarheid van kandidaten vaak sprake van een focus op de inlener bij uitzenders. Aan de andere kant herkennen we ook de huidige situatie op de arbeidsmarkt waarbij sprake is van een acceptabele economische groei van rond de 1,3% en een groot tekort aan kandidaten.

Steeds meer uitzenders ‘draaien’ hun businessmodel nu naar een een model dat uitgaat van een focus op de kandidaat. In alle eerlijkheid: er zijn ook uitzenders en detacheerders die altijd een primaire focus op de kandidaat hebben gehad. Nu de kandidaten schaars zijn en er zeker bij detacheerders en fase C-uitzenders sprake is van een toename van kandidaten die overgaan naar een vast dienstverband bij de inlener, kiezen veel uitzenders weer voor een focus op de kandidaat. Op het moment dat de ‘pool’ van beschikbare arbeidskrachten weer toeneemt omdat de werkloosheid groter wordt, hebben we in het verleden vaker gezien dat de uitzenders zich weer primair richten op de inlener. Zijn er argumenten aan te voeren die een onderbouwing geven voor een businessmodel met een primaire focus op de (schaarse) kandidaat op de wat langere termijn (impresariaat)?

Wij zien drie redenen voor een impresariaat

  • Demografie

Volgens het UWV stijgt de beroepsbevolking in twee jaar tijd (2017-2019) met 183.000 personen. Voor een deel komt dat doordat de potentiële beroepsbevolking toeneemt (De potentiële beroepsbevolking zijn alle mensen die, gekeken naar hun leeftijd, in aanmerking komen om te werken. In Nederland: alle inwoners tussen de 15 en 65 jaar). Een andere belangrijke oorzaak voor de stijging is de toenemende participatiegraad van het leeftijdscohort tussen 55 en 64 jaar. De bruto arbeidsparticipatie van deze groep neemt in twee jaar toe van 69,5 naar 72,9 procent. Het goede nieuws is dus dat de potentiële beroepsbevolking toeneemt.

Het slechte nieuws is dat het toekomstige aanbod van arbeidskrachten kleiner is dan de vraag en dat die kloof alleen maar lijkt toe te nemen, ook bij een milde economische groei zoals nu. Het lijkt er dus op dat de demografische trend belangrijker is dan de economische cyclus. Er is nog ook steeds een correlatie tussen het aantal uitzendbanen en economische groei. Uitzenders hebben relatief gezien het meeste last van de krapte op de arbeidsmarkt.

  • Millennials

Behalve demografische ontwikkelingen die pleiten voor een sterkere focus op de kandidaat is er ook een ‘zacht’, cultuurgerelateerd argument. De Millennialgeneratie die een steeds groter deel zal uitmaken van de werkzame bevolking, heeft andere verwachtingen met betrekking tot werk en wil zich vooral ontwikkelen. Zowel professioneel als persoonlijk. Het impresariomodel kan hierop inspelen.Misschien dat uitzenders dit zelfs beter kunnen dan traditionele inleners.

  • Automatisering

Speelt automatisering een rol bij het verder uitwerken van een impresariomodel voor uitzenders? Vanuit de detachering weten we dat businessmodellen die gebaseerd zijn op de kandidaat, duur zijn. Denk aan de zogeheten ‘werkondernemerschap’ benadering van detacheerder TMC. De uitdaging voor uitzenders om te kiezen voor een impresariomodel is om de kosten van zo’n model te drukken door op een slimme manier gebruik te maken van technologie. Dit kan door kandidaten het gevoel te geven dat ze een maatwerkbehandeling in hun ‘EX’ (employee experience) krijgen terwijl ze in feite een modulair opgezette dienstverlening krijgen die zo goed mogelijk op de persoon is afgestemd (massa-maatwerk).Uiteraard is de basis randvoorwaarde dat de interesse in de kandidaat authentiek is en dat dit ook zo door de kandidaat wordt ervaren.

 

Deze blog is eerder gepubliceerd op de site van UitzendScope (Wepaypeople)