FX Watch – Dollarrally is voorbij

door: Georgette Boele

Aan meerjarige stijging van dollar is volgens ons een einde gekomen. De opmars van de dollar rustte op drie pijlers: Monetaire divergentie, stijgende risico’s opkomende markten en ineenstorting van grondstofprijzen.
Sinds kort zijn deze drie factoren minder positief voor de dollar. Beleid ECB en BoJ is niet agressief genoeg om koers van euro en yen te drukken en Fed maakt waarschijnlijk pas op de plaats… terwijl de vooruitzichten voor de grondstofprijzen verbeteren… en de risico’s rond opkomende markten zijn ingeprijsd. Politiek risico in de VS neemt toe en technisch plaatje is gewijzigd.

 

160323-FX-Watch-nld.pdf (367 KB)
Download

Inleiding

De Amerikaanse dollar (USD) heeft een paar sterke jaren achter de rug. De USD-index is tussen september 2012 en februari 2016 met 36% gestegen. De rally van de dollar in de voorbije jaren verliep overigens niet in een rechte lijn. De grootste koerssprongen maakte de dollar tussen september 2012 en mei 2013 en tussen juli 2014 en maart 2015. Wij zijn sinds eind 2012 positief geweest over de dollar. Sinds februari is de index met bijna 7% gedaald. Volgens ons is de dollar rally definitief voorbij. In dit artikel leggen wij uit waarom wij dit denken en geven wij onze belangrijkste valutaramingen. In de FX Weekly die morgen verschijnt, zullen we nader ingaan op afzonderlijke valutaparen.

160323-FX1

De drie pijlers onder de kracht van de dollar

De opmars van dollar werd gesteund door drie belangrijke factoren: de divergentie in monetair beleid (september 2012 – mei 2013 en juli 2014 – maart 2015), de ineenstorting van de grondstofprijzen (april 2011 – medio februari 2016) en de toenemende risico’s rond opkomende markten (OM) die leidden tot de val van valuta’s van opkomende landen (grondstofgerelateerde valuta’s OM medio 2011 – februari 2016). In december 2012 zorgde de overweldigende verkiezingsoverwinning van premier Abe in Japan voor een omslag in de vooruitzichten voor de Japanse yen (JPY). Het monetaire beleid zou immers als doel hebben om de yen te verzwakken. Zodra de verwachtingen voor een dergelijke beleidskoers de kop opstaken, moest de yen flink terrein prijsgeven. In 2014 ging ook de ECB een veel agressiever monetair beleid voeren, met als gevolg dat de euro fors moest inleveren. Ondertussen schoof de Amerikaanse centrale bank (Federal Reserve) in de tegengestelde beleidsrichting op: zij bereidde de financiële markten in 2013 voor op een geleidelijke afbouw van de kwantitatieve verruiming en later op de mogelijkheid dat de rente zou worden verhoogd. Deze monetaire divergentie speelde een cruciale rol in de opmars van de dollar.

De andere twee drijvende factoren achter de stijging van de dollar zijn de toenemende risico’s rond opkomende markten, waar de economische groei in de meeste landen terug viel, en de ineenstorting van de grondstofprijzen. Deze twee factoren hangen nauw met elkaar samen. De zwakte van opkomende markten was vooral het gevolg van de zwakke fundamentele situatie. Vanwege hun afhankelijkheid van dollarfinanciering gingen deze landen ook gebukt onder het vooruitzicht van een hogere rente in de VS en een hogere dollarkoers. Daarbij kwam dat beleggers hun vizier naar de VS verlegden. De scherpe daling van de grondstofprijzen (sinds medio 2011) had desastreuze gevolgen voor opkomende economieën, terwijl in sommige landen (onder andere Brazilië en Zuid-Afrika) de politieke situatie verslechterde. Recentelijk zijn deze drie drijvende factoren minder positief voor de Amerikaanse dollar geworden.

Beleid ECB en BoJ niet agressief genoeg om euro en yen omlaag te duwen…

De monetaire dynamiek is dit jaar veranderd. Om te beginnen zetten de ECB en de Japanse centrale bank (BoJ) hun verruimende beleid waarschijnlijk voort maar dit zal niet meer zo effectief zijn om valutazwakte te creëren. De ECB richt zich nu vooral op verdere stimulering van de kredietverlening in plaats van maatregelen om de euro verder te verzwakken (zoals verlaging van de depositorente). De BoJ mag dan hebben aangekondigd dat zij bereid is de rente verder onder nul te verlagen maar ook hier lijkt er een grens te zijn. De financiële markten zijn zich ervan bewust dat het effect van het monetaire beleid op de wisselkoers minder wordt. Dit hebben we eerder gezien bij de Fed en de dollar en nu zien we het opnieuw gebeuren met de euro en de yen. Kortom, wij verwachten dat de ECB en de BoJ hun monetaire beleid niet agressief genoeg verruimen om de koers van de euro en de yen naar beneden te trekken.

…en Fed maakt waarschijnlijk pas op de plaats…

Aan de andere zijde van de Atlantische Oceaan neigde de Federal Reserve haar beleid op te schuiven richting de gematigde verwachtingen van de financiële markten. Het besluit dat het FOMC, het beleidscomité van de Federal Reserve, op 16 maart nam, weerspiegelt dit. Wij achten het onwaarschijnlijk dat de Fed de financiële markten verrast door de komende tijd sneller dan verwacht de rente te verhogen. De Fed zit namelijk niet te wachten op een al te sterke dollar, want dit zou de groei en de inflatie in de VS remmen. Bovendien zou dit negatief doorwerken naar opkomende economieën. Hiermee valt een belangrijke factor die de dollarkoers kan aanjagen, weg.

…terwijl de vooruitzichten voor de grondstofprijzen en OM verbeteren

Wij denken dat de grondstofprijzen en de valuta´s van grondstofexporterende landen het dieptepunt zijn gepasseerd. Hogere grondstofprijzen zullen eerst het sentiment rond grondstofexporterende landen en hun valuta´s een positieve impuls geven. Later wordt dit ook zichtbaar in de economie van deze landen. Enerzijds zullen centrale banken die een verruimend monetair beleid hebben gevoerd (Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Noorwegen) waarschijnlijk hun koers wijzigen en minder verruimen. Dit zal hun valuta´s steunen. Anderzijds zal een verder herstel van valuta´s van opkomende markten de inflatiedruk verminderen in landen als Brazilië, Chili, Mexico, Zuid-Afrika en Rusland. De centrale banken in deze landen kunnen zich meer gaan richten op stimulering van de economische groei. Als gevolg hiervan gaat de Amerikaanse dollar waarschijnlijk terrein verliezen tegenover grondstofgerelateerde valuta´s. Kortom, de monetaire divergentie zal vermoedelijk geringer zijn dan verwacht of kan zich zelfs tegen de dollar keren.

160323-FX2

Politieke risico in de VS neemt toe…

De kans dat Donald Trump de Republikeinse kandidaat voor de presidentsverkiezingen wordt, neemt toe en daarmee het politieke risico in de VS. Zolang er geen duidelijkheid is over het toekomstige beleid in de VS, kan dit negatief zijn voor de dollar.

…en technisch plaatje is gewijzigd

De US dollar-index en verschillende US dollar-valutaparen zijn gedaald tot onder hun 200-daags voortschrijdend gemiddelde. Dit kan loos alarm zijn maar het feit dat het om meerdere valutaparen gaat, is een vrij sterk signaal. Wij denken dan ook dat er aan de meerjarige stijging van de dollar een einde is gekomen en dat een nieuwe trend is ingezet. Kortstondige koersschommelingen daargelaten zal de dollarkoers over een langere periode waarschijnlijk een dalende lijn te vertonen.

160323-FX3

160323-FX4