Mijn moestuintje

door: Jan de Ruyter

Ik weet nog goed dat ik mijn eerste tuintje kreeg. Achter de schuur van opa en oma, naast het bleekveldje, mocht ik een stukje grond gebruiken om zelf wat groente te zaaien. Trots kwam ik met de eerste stamslaboontjes en worteltjes thuis. Niet genoeg voor een maaltijd, maar mijn moeder kookte ze toch voor me. Ik kan me niet herinneren of ze anders smaakten, al gaf het wel een goed gevoel om de groente te eten die ik zelf geteeld had.

Andere producten, zoals sla en bloemkool, haalden het bord vaak niet. Slakken deden ’s avonds hun werk en luizen en rupsen waren blij met mijn aanbod. Goudsbloemen en Oost-Indische kers werden mijn favorieten, want die bleven gewoon groeien en bloeien. Met de bloemetjes maakte ik mijn oma en moeder blij, ondanks het slechte vaasleven. Later mocht ik mijn vader en opa helpen met het echte werk. En die aardbeien, wortelen, prei, rabarber en lelies zagen er toch wel beter uit dan mijn vroege experimenten.

Het zaadje voor mijn tuinbouwliefde is toen geplant, achter de schuur van mijn grootouders. En ik houd er nog steeds van: dankzij de producten uit deze sector wordt het leven gezonder en aangenamer.

Hogere waardering voor groen
Het is fantastisch om te zien dat de bijdrage van bloemen, bollen, planten, struiken en bomen aan het welzijnsgevoel van mensen een steeds belangrijkere plaats krijgt in de maatschappij. Patiënten genezen sneller wanneer ze uitkijken op een groene omgeving, scholieren kunnen zich beter concentreren met groene wanden in de klas en goed onderhouden groene zones zorgen voor minder criminaliteit in de buurt.

Groen tussen de kabels
Ik was verbaasd toen kortgeleden een hackathon werd georganiseerd op ons hoofdkantoor. Collega’s en wizkids waren twee dagen en nachten actief om nieuwe apps te ontwikkelen. De ruimte was volgezet met apparatuur, maar langs de randen stonden grote groene planten en op de wanden werden wuivende bomen geprojecteerd. Zuurstof en groen zorgden voor betere concentratie en een goed gevoel bij de deelnemers. Hightech en de natuur gingen hand in hand.

Een duurzame investering
Investeren in groen loont dus voor bedrijven, zorginstellingen en overheden. Nu de economie weer wat aantrekt, kunnen organisaties hun investeringen in groen weer oppakken. Het effect is dubbel duurzaam: van bloemen, bollen, struiken en bomen hebben mensen vaak langdurig plezier. Ook leveren ze een bijdrage aan de leefbaarheid van de omgeving. Groen neemt tenslotte CO2 op en levert zuurstof.

Comeback van de moestuin
Albert Heijn heeft deze groeiende interesse voor groen goed aangevoeld en de moestuin weer op de kaart gezet. Misschien waren ze iets te vroeg in het seizoen met hun actie, maar veel kinderen hebben genoten van het experimenteren met de natuur. De Nederlandse groente en fruit-omzet is er niet minder door geworden. Ik hoop dat het zaadje voor de tuinbouwpassie bij veel kinderen en ouders is geplant. Misschien kan de supermarktketen volgende keer een combinatie maken met bloemzaden. Dan kunnen de kinderen al jong ervaren hoe het is om bloemen te geven; de glimlach van je moeder vergeet je niet.

Terug naar de achtertuin
Laatst hebben wij in de tuin weer aardbeien, frambozen en druiven geplant. Met een zeer gedegen advies van de medewerker van de pas ge-update Praxis Tuin-vestiging hebben we de goede soorten gekregen voor het Noord-Hollandse klimaat. De strijd tegen de slakken en luizen is begonnen en die kunnen we nog wel winnen. Maar ik denk dat de vogels dit jaar de lachende derde zijn. Toch lach ik graag met ze mee, zolang de nieuwe generatie met zaadjes van de supermarkt leert hoe mooi het tuinbouwvak is.

Lees ook het rapport Groen doet leven – perspectief in de Boomkwekerij

Deze blog is eerder verschenen op Floranews.com